Prolog

Biegłam ciemną ulicą oglądając się za siebie czy aby mnie nie goni. To znowu się stało. Znowu mnie uderzył. Już wcześniej mnie bił, ale obiecał że się zmieni, że już nie będzie... do następnego razu. Dzisiaj nie wytrzymałam uciekłam od niego.

Nie miałam już sił biec dalej. Cała mokra i zmarznięta usiadłam na chodniku. Z moich oczu pociekły łzy. Nagle ktoś usiadł obok mnie objął mnie ramieniem i przytulił. Na początku się wyrywałam, krzyczałam żeby mnie puścił i biłam go po piersi, ale on nie chciał wypuścić mnie ze swoich ramion.

-Nie bój się. Ze mną będziesz bezpieczna – powiedział nieznajomy. – Jestem Justin. Chodź zabiorę cię gdzieś gdzie będziesz bezpieczna.